Żegnamy Profesora Jorge Manzanaresa Roblesa – wybitnego naukowca i gościa naszego Instytutu

Z głębokim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Profesora Jorge Manzanaresa Roblesa – wybitnego farmakologa, który zdobył światowe uznanie dzięki swoim badaniom w dziedzinie neuropsychofarmakologii.

Profesor Manzanares ukończył studia farmaceutyczne na Uniwersytecie Complutense w Madrycie w 1985 roku, a w 1987 roku uzyskał stopień doktora nauk farmaceutycznych w zakresie farmakologii. Na wczesnym etapie swojej kariery prowadził badania w Szpitalu Ramón y Cajal oraz Szpitalu La Paz w Madrycie, a w latach 1988–1993 pracował jako Research Associate na Michigan State University (USA). Po powrocie do Hiszpanii kontynuował działalność naukową w wiodących ośrodkach badawczych, m.in. na Uniwersytecie Complutense w Madrycie, w Instytucie Neurobiologii Ramón y Cajal (CSIC) oraz w Szpitalu 12 de Octubre.

W 2004 roku objął stanowisko profesora farmakologii na Uniwersytecie Miguel Hernández w Alicante (UMH), gdzie pełnił również funkcję dziekana Wydziału Farmacji oraz kierował Laboratorium Translacyjnej Neuropsychofarmakologii w Instytucie Neurobiologii w Alicante (UMH-CSIC).

Profesor Manzanares był wysoko cenionym członkiem międzynarodowego środowiska naukowego. Był autorem ponad 200 publikacji naukowych, osiągając indeks Hirscha równy 48 oraz ponad 6700 cytowań. Kierował ponad 50 projektami badawczymi i wygłosił ponad 300 wykładów zaproszonych na całym świecie. Jego badania wniosły istotny wkład w zrozumienie etiologii oraz terapii zaburzeń neuropsychiatrycznych.

Dla naszej społeczności akademickiej możliwość współpracy z Profesorem Manzanares była ogromnym zaszczytem. Jego ostatnia wizyta w naszym Instytucie podczas Winter School Twinning TREPSY 2026 (12–13 lutego 2026) pt. „Therapeutic Potential of Cannabidiol in Neuropsychopharmacology” pozostanie w naszej pamięci jako inspirujące spotkanie z wybitnym naukowcem i niezwykłym człowiekiem.

Profesor Jorge Manzanares pozostanie w naszej pamięci jako wybitny naukowiec i mentor, którego dorobek naukowy znacząco przyczynił się do rozwoju neuropsychofarmakologii.

Rodzinie, przyjaciołom oraz współpracownikom Profesora składamy najszczersze wyrazy współczucia.